Fitness & Sport

Waarom zoveel mannen nu met een zware rugzak gaan wandelen

· 7 min leestijd

Geen barbell nodig, geen sportschoolabonnement, geen speciale uitrusting. Steeds meer mannen ontdekken rucking: het simpele idee om je rugzak vol te gooien en te gaan wandelen. Wat als een militaire basistraining begon, blijkt een van de meest effectieve en toegankelijke workouts te zijn die er zijn.

Wat is rucking?

De term komt uit militaire kringen. Soldaten marcheren met een zware rugzak (de "ruck") door moeilijk terrein, soms tientallen kilometers. De sportieve variant is een stuk nuchterder: je pakt een rugzak, gooit er gewicht in, en gaat wandelen. Dat gewicht kan van alles zijn: platte gewichtsplaten die je via gespecialiseerde sportshops bestelt, maar ook gewoon een paar zware boeken of gevulde waterflessen. De investering is minimaal.

Wat rucking onderscheidt van gewone wandelingen is de extra belasting op je spieren. Die belasting maakt alle verschil voor de effectiviteit van de training.

Drie keer meer calorieën dan wandelen

Dat klinkt overdreven, maar het klopt. Onderzoek laat zien dat rucking bij een normaal wandeltempo 300 tot 400 calorieën per uur verbrandt, tegenover 100 tot 150 bij gewone wandeling. Dat verschil zit hem in het extra gewicht dat je meedraagt: je lichaam werkt harder zonder dat je de intensiteit van hardlopen bereikt.

Juist dat punt is interessant. De gewrichtsbelasting bij rucking ligt 50 tot 60 procent lager dan bij hardlopen. Wie last heeft van zijn knieën, heupen of enkels, kan hiermee toch cardio doen zonder zichzelf te belasten. Voor hardlopers die herstellende zijn van een blessure is rucking een populaire tussenoplossing geworden.

Wat het met je lichaam doet

Naast de calorieverbranding bouwt rucking kracht op in rug, schouders en core. Wie twee tot drie keer per week een uur of langer ruckt, merkt na een paar weken dat zijn houding verbetert en dat zijn rompkracht toeneemt. Dat laatste is niet onbelangrijk: een sterke core beschermt de rug bij allerlei andere activiteiten, van tillen tot zitten.

Minder bekend maar wetenschappelijk onderbouwd: gewichtsdragende beweging verhoogt de botdichtheid. Onderzoek gepubliceerd in het Journal of Bone and Mineral Research toont aan dat impact en belasting op het skelet direct bijdraagt aan sterkere botten. Naarmate mannen ouder worden, neemt botdichtheid af - rucking vertraagt dat proces op een manier die weinig andere laag-intensieve activiteiten doen.

Hoe je begint zonder blessure te riskeren

De vuistregel: begin met 10 procent van je lichaamsgewicht. Weeg je 80 kilo, dan ga je met 8 kilo in je rugzak. Dat klinkt al zwaar, maar in de praktijk merk je het pas echt bij de heuvels of na het eerste half uur.

Een stevig rugzakmodel met goede rugsteun maakt het comfortabeler, maar een gewone wandelrugzak of schooltas werkt prima voor beginners. Wat je wel serieus moet nemen zijn je schoenen: hardloopschoenen kunnen, maar trail- of wandelschoenen geven meer stabiliteit met het extra gewicht op je rug.

Start met 20 tot 30 minuten op een vlak parcours. Bouw daarna rustig op: elke week een paar minuten langer of een kilo extra. Pijn in de schouders of onderrug is een signaal dat je te snel gaat.

Waarom het werkt waar de sportschool faalt

Veel mannen beginnen gedisciplineerd aan een gymroutine, maar haken na een paar maanden af. De oorzaak is niet gebrek aan wil, maar aan drempel. Je moet erheen, omkleden, wachten op apparatuur, terug. Voor drukke schema's is dat te veel wrijving.

Rucking valt in de categorie van trainingen die haalbaar zijn: niet intens genoeg om er tegenop te zien, maar effectief genoeg om echt verschil te maken. Je combineert het makkelijk met de hond uitlaten, boodschappen doen, of een rondje park. Er is geen afspraak voor nodig, geen gymabonnement, geen speciale kleding.

Wil je ook nadenken over andere trainingsvormen die weinig uitrusting vereisen? Lees ook waarom trainen met je eigen lichaamsgewicht serieuzer is dan je denkt.

Plek in een slim trainingsplan

Rucking vervangt geen krachttraining of serieuze cardio, maar is een uitstekende aanvulling. Veel sporters gebruiken het als actief herstel op de dagen na intensievere sessies: de hartslag blijft laag, het lichaam herstelt, en je bent toch bezig.

Er is ook overlap met zone 2-training, het laag-intensieve cardiowerk waarbij je je aëroob systeem opbouwt zonder je te slopen. Beiden houden de hartslag laag genoeg om vetverbranding als primaire energiebron te gebruiken. Als je er meer over wilt weten: waarom zone 2 training nu elke sportschool overneemt.

Voor de meer gestructureerde sporter: rucking past goed in een schema waarbij je twee krachttrainingsdagen combineert met twee tot drie rucking-sessies per week. De krachtdagen worden er niet zwaarder van, en je loopt wel elke week extra kilometers.

Dit is wat je morgen anders doet

Pak een rugzak. Gooi er wat gewicht in. Ga naar buiten.

Er is geen app om te downloaden, geen programma om te volgen, geen community om lid van te worden. Rucking is bewust zo oud als de mensheid: gewicht dragen terwijl je loopt. Dat het nu als fitnesstrend terugkomt, zegt meer over hoe ingewikkeld we fitness zijn gaan maken dan over het principe zelf.

Na vier weken merk je het in je houding. Na acht weken in je uithoudingsvermogen. En ergens daartussenin wordt het gewoon onderdeel van je week, zonder dat het als een verplichting voelt.

M
Geschreven door Milo Reitsma Lifestyle redacteur

Milo is fotograaf die schrijft over mannencultuur met een openheid die zeldzaam is in het genre. Hij vindt dat mannenbladen te veel gaan over spullen en te weinig over de mensen die ze kopen. Zijn artikelen over lifestyle, vriendschap en persoonlijke groei zijn ongebruikelijk eerlijk, soms kwetsbaar en altijd eindigend met iets herkenbaars. Zijn visuele achtergrond maakt zijn teksten beeldend: je ziet wat hij beschrijft, en dat maakt zijn stukken meer dan woorden op een scherm.